ش (کاشمر): ما (شیعیان) در اثبات حقانیت از کتب معتبر اهل سنت دلیل می‌آوریم. آنها که خود این اسناد را در اختیار دارند و حتی بسیاری از آنها به اهل بیت (ع) توسل هم دارند، پس چرا شیعه نمی‌شوند؟

17 شهريور 1389

ش (کاشمر): ما (شیعیان) مدعی هستیم که ما بر حق هستیم، اهل سنت، یهودی‌ها و مسیحی‌ها نیز همین ادعا را دارند و اگر ما دلایلی داریم، آنها نیز دارند، پس از کجا بفهمیم که حق با کدام است؟

17 شهريور 1389

ش: در مورد اسم اعظم خداوند جل جلاله بگویید. برخی گفته‌اند نقطه ندارد، برخی گفته‌اند ممکن است در دعای جوشن کبیر و یا فلان آیات باشد، می‌گویند: هر کس آن را بداند، هر کاری بخواهد می‌تواند انجام دهد، پس چرا بلعم باعور با آن همه علم منحرف شد؟!اسم اعظم چیست؟ آیا کسی می‌داند؟

16 شهريور 1389

ش(کرج): چرا با وجود عمر کوتاه و گناه محدود و گذرا، عذاب الهی دائمی و همیشگی است؟ آیا این با عدل خدا سازگاری دارد؟

10 شهريور 1389

ش (رشت): از «توبه» بگویید. توبه چگونه است؟ گناهی می‌کردم که توبه کرده و دیگر انجام نمی‌دهم، آیا قبول است و آیا آن گناه در نامه‌ی اعمال آخرت من ثبت است؟

6 شهريور 1389

ش: متهم و محکوم کردن خداوند متعال [العیاذ بالله] به ظلم، شیوه‌ی جدید شبهه‌پراکنی؟! (به بهانه‌ی وقوع سیل در پاکستان و کشته شدن هزاران کودک و زن و ...).

5 شهريور 1389

ش (رشت): مگر خداوند ستارالعیوب نیست، پس چرا گاهی انسان را بین مردم رسوا می‌کند؟

4 شهريور 1389

ش‌ (رشت): اگر دنیا دار عمل باشد و نه مکافات، چیزی انسان را از گناه باز نمی‌دارد، چون انسان لذت‌های نقد دنیا را به خاطر وعده‌های آینده‌ی مبهم از دست نمی‌دهد. لطفاً پاسخ دهید:

3 شهريور 1389

ش (تهران): من دوست نداشتم که خلق شوم. چرا خدا من را خلق کرد که گناه کرده و به جهنم روم و عذاب بکشم؟

2 شهريور 1389

ش (تهران): هدف خداوند از خلقت ما چه بود؟ یا به تعبیر دیگر چرا خلق شدیم،‌ مگر او به وجود ما نیاز داشت؟

32 مرداد 1389

ش (تهران): مگر خدا عادل، عالم و مهربان نیست، چرا ما را خلق کرد تا گناه کنیم و به جهنم رفته و مکافات کشیم؟ به نظر من خلقت همه صفات خدا را زیر سؤال می‌برد!

29 مرداد 1389

ش (مشهد): آیا ظهور نزدیک است و آیا اگر ظهور را نزدیک بدانیم وقت تعیین کرده‌ایم؟ مگر آیت‌الله بهجت نفرمودند ظهور نزدیک است و مگر آیت‌الله ناصری نیز این بیان را تأیید نکردند؟

28 مرداد 1389

ش (رشت): چرا همیشه علما در مسائل دین و دینداری، انسان را به آینده و جهان پس از مرگ ارجاع می‌دهند، آیا نتایچ خطاهای خود را در همین دنیا نمی‌بنینم؟ چرا آثار اعمال خوب و بد را در دنیا نمی‌بینیم؟

27 مرداد 1389

ش: پرستش کسی که خدا را می‌شناسد ارزشی ندارد، چون می‌بیند که پرستش او حق است. پرستش کسی که خدا را بدون شناخت می‌پرستد نیز ارزش چندانی ندارد، چون نمی‌داند چه می‌کند. آیا غیر از این است؟

26 مرداد 1389

ش (شیراز): من قبول دارم که خدایی هست، آخرتی هست، فرشتگانی هستند که امورات را انجام می‌دهند و ...، ولی هیچ نیازی به خدا احساس نمی‌کنم، نعمات خداوند (چشم و گوش ... یا ارسال انبیاء و هادیان) نیز جای شکر ندارد، چون اگر نمی‌داد که حکیم نبود! مبادا نیازی باشد که من نمی‌دانم؟

25 مرداد 1389

تمامی حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به «پایگاه پاسخگویی به سؤالات و شبهات – ایکس شبهه - ‌x-shobhe» می باشد.
استفاده از مطالب با ذکر منبع بلامانع است.