فرزند - با این همه مشکلات اقتصادی و فرهنگی و کمبود منابع (آب و...) در کشور، و مشکلات عدیده‌ای که در تربیت فرزند وجود دارد، چرا تبلیغ می‌شود که فرزند بیشتری بیاورید؟

ایکس – شبهه / پایگاه پاسخگویی به سؤالات و شبهات: این مشکلات کِی نبوده و کِی نخواهد بود؟ حالا باید چه کرد؟ به سوی زندگی فردی سوق پیدا کرد؟! یا اهداف و آمال را به حد خودبینی و آن هم در مرتبه نازله‌ی مصرف شخصی پایین آورد؟! آیا هیچ مملکتی با چنین فرهنگی رشد می‌کند؟

در دهه‌ی اول انقلاب، مشکلات به مراتب بیشتر و شدیدتر بود. هم جنگ داخلی داشتیم، هم ترور، هم جنگ خارجی و هم تحریم اقتصادی. از یک طرف این همه سدسازی و آب و برق و گاز رسانی نیز نشده بود و اغلب روستاها حمام نیز نداشتند، چه رسد به برق و گاز و جاده - از سوی دیگر رشد فرهنگی، علمی، اجتماعی و اقتصادی نیز بسیار ضعیف‌تر از حالا بود - از طرفی دیگر آمار بی‌سوادی بسیار بالا بود، از طرفی دیگر این همه مدرسه و دانشگاه نداشتیم، از طرف دیگر ارزاقمان کوپنی بود و گاه مجبور می‌شدیم به خاطر یک قالب کره، یک جارو هم بخریم - از طرف دیگر جانیان اقتصادی که همیشه در همه جوامع بوده و هستند و خواهند بود، کم خیانت نکردند -  از طرف دیگر مملکت نیز چنین سر و سامانی نداشت، حتی رییس جمهور ما یا منافق و جاسوس از آب در می‌آمد یا اگر خوب بود ترور می‌شد و ...؛ اما اهداف و نگاه به دنیا و آخرت و مملکت، اسلامی‌تر بود؛ فاصله گرفتن اذهان عمومی از فرهنگ‌های منحط غربی – که امروزه بیشتر ترویج می‌گردد – بیشتر بود؛ نه گرایش به القائات آنها.

از این رو، هیچ کدام از این مشکلات و معضلات سیاسی، اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی، امنیتی، تربیتی و ...، مانع از ازدیاد نسل نشد و اکنونی کشوری هستیم با جمعیت 80 میلیون نفری. و این 45 میلیون نفر که طی فقط سی سال اضافه شدند، نه در بیابان خوابیدند و نه گرسنه ماندند. و البته توقعات نیز صدها و هزاران برابر بیشتر شده است. آمار بی‌سواد، کپره‌نشین، بیمار و ... نیز کاهش یافت، شهرها گسترش پیدا کرد، روستاها آبادتر شد – مدارس و دانشگاه‌های متعدد تأسیس گردید، جاده کشی و ریل آهن گسترش یافت و ... .

الف – مشکلات فرهنگی، اقتصادی و اجتماعی همه جا هست و چه بسا به مراتب بیشتر از ایران، حتی در امریکا و کشورهای مرفه اروپایی؛ اما برای خودشان ازدیاد نسل و جمعیت را تجویز می‌کنند و برای ما کاهش جمعیت را تبلیغ و حتی القا می‌کنند! چرا؟!

ب – آیا کاهش جمعیت مشکلات اقتصادی و آموزشی و تربیتی را کاهش می‌دهد یا افزایش؟! حتی کشور چین با آن جمعیت قاره‌ای و روزافزون، به این نتیجه رسیده است که سیاست کنترل و تحدی جمعیت غلط بوده و اگر تغییر نیابد، عواقب سویی برای اقتصاد و سایر شئون سیاسی و اجتماعی آنان خواهد داشت.

ج – ما مشکلاتی چون کمبود آب و یا اشتغال را چون از طرفی حس می‌کنیم و از طرف دیگر زیادی برایمان بزرگ‌نمایی می‌کنند درک کردیم [هر چند که غالباً رعایتی هم نمی‌کنیم]، اما آیا معضلات لاینحلی که نتیجه رشد منفی جمعیت هست را نیز درک کرده‌ایم؟! حتی اگر خودنگر و خودخواه و فردگرا نیز باشیم، به خاطر منافع خودمان هم که شده، باید به این مهم نیز فکر کنیم.

یک مثال:

به آمار بازنشستگان این کشور توجه کنید. قشر عظیمی که از یک سو دیگر نقشی در کار و تولید ندارند و از سوی دیگر باید حقوق دریافت کنند، بازنشست شده‌اند. طبق مطالعات و پیش‌بینی‌های علمی، اگر همین روند پیش رود، تا کمتر از سی سال دیگر، بیش از 25 درصد از جمعیت کل کشور بازنشسته خواهند بود. به طور قطع و یقین، بیش از 40 درصد نیز زنان، مردان و کودکانی خواهند بود که کار نمی‌کنند. یا مشغول تحصیل هستند، یا خانه‌دارند، یا از کار افتاده‌اند، یا جویای کار هستند، اما هنوز فرصت شغلی مناسبی پیدا نکرده‌اند. پس حدود 25 یا در نهایت 30 درصد مردم باید کار کنند تا هزینه زندگی 70 درصد بقیه تأمین شود، و از این تعداد نیز هر ساله عده‌ای بازنشسته یا مستعفی می‌گردند.

د – آیا به تأثیرات منفی تک فرزندی، در تعلیم و تربیت و چگونگی شکل گرفتن شخصیت یک انسان و آینده فرهنگ فردی و اجتماعی نیز فکر کرده‌ایم، یا فقط به کمبودهای اقتصادی (آب و نان) برای شخص خودمان فکر می‌کنیم؟!

*- ساختار شخصیتی کودکی (انسانی) که برادر و خواهر ندارد، در آینده‌ای نزدیک خویشاوند ندارد؛ عمو، عمه، دایی، خاله ... و فامیل برایش مفاهیم اعتباری و غیر قابل درکی می‌شود، چگونه خواهد بود؟!

*- همین الان یک مطالعه کنید و ببینید که آیا اغلب کودکان یا نوجوانان تک فرزند (و حتی دو فرزند) در خانواده‌ها، با مشکلات اخلاقی، روحی، روانی و تربیتی مواجه نیستند؟!

*- با سیاست تک فرزندی، اگر در یک برهه تعداد موالید دختر یا پسر بیشتر شد، چه معضلات لاینحلی در عرصه‌های فرهنگی، اقتصادی، آموزشی، تولید صنعتی یا کشاورزی، دانشگاهی، اشتغال، ازدواج و ... پدید می‌آید؟

ﻫ – تمامی مطالعات داخلی و خارجی حاکی از آن است که کشور ایران و با همین منابع فعلی، ظرفیت جمعیتی سه برابر دارد. پس چرا ما را حتی از رشد 2 درصدی می‌ترسانند؟! پس اهداف دیگری را دنبال می‌کنند که ما باید با هوشیاری و بصیرت عمل کنیم.

مرتبط:

مقام معظم رهبری: اجرای سیاست کنترلی جمعیت در اوایل دهه‌ی هفتاد کار صحیحی بود اما ادامه آن خیر و.... - خوب حالا پرسش اینجاست: به چه دلیل و علت این سیاست در اوایل دهه‌ی هفتاد کار صحیحی بود و در دهه شصت نبود؟ پس چرا امام خمینی (ره)...؟ (11 اسفند 1392)

 

 

http://www.x-shobhe.com