تفریح، نشاط، شادابی و لذت

تفریح، نشاط، شادابی و لذت

قال امیرالمؤمنین علیه‌السلام: «لِلْمُؤْمِنِ ثَلاثُ ساعات فَساعَةٌ یُناجِی فِیها رَبَّهُ وَ ساعَةٌ یَرُمُّ مَعاشَهُ وَ ساعَةٌ یُخَلِّی بَیْنَ نَفْسِهِ وَ بَیْنَ لَذَّتِها فِیما یَحِلُّ وَ یَجْمُل» (نهج البلاغه، کلمات قصار، کلمه 390)

امیرالمؤمنین علیه السلام: زندگى فرد باایمان در سه قسمت خلاصه مى‌شود، قسمتى به معنویات مى پردازد و با پروردگارش مناجات مى‌کند، قسمتى به فکر تأمین و ترمیم معاش است، و قسمتى را به این تخصیص مى‌دهد که در برابر لذاتى که حلال و مشروع است آزاد باشد.

ضدتبلیغ گسترده‌ای (به ویژه در فضای مجازی) به راه افتاده که در اسلام، تفریح، شادی، نشاط و لذت، ممنوع و حرام است. انصافاً در کدام فرهنگ و مکتبی توصیه شده یک سوم وقت خود را به کسب لذت حلال (که طبعاً نشاط‌آور) است اختصاص دهید؟ و در کدام دینی اهتمام به این امر، از ویژگی‌های "مؤمن" قلمداد شده است؟ منتهی چون طی قرون و سنوات متوالی، به اذهان عمومی القاء کرده‌اند که مصادیق "لذت و تفریح" فقط حرام‌ها و گناهان می‌باشد؛ برخی گمان می‌کنند که بازدارندگی از خطا و گناه، یعنی بازدارندگی از تفریح و لذت(؟!)

http://www.x-shobhe.com