اگر 313 جوانمرد واقعی پیدا شوند امام زمان ظهور می‌کند؛ آیا دردوران دفاع مقدس 313 مرد واقعی نداشتیم؟

ایکس – شبهه / پایگاه پاسخگویی به سؤالات و شبهات: پیش از این مکرر این سؤال طرح شده و پاسخش نیز درج شده است. از این رو در مقال و مجال، به نکات دیگری اشاره می‌گردد.

طبق معمول مشکلات از اینجاست که یک معنای غلطی را از جانب خود به ذهن القا می‌کنیم و بعد همان را زیر سؤال می‌بریم و گمان می‌کنیم که این یک دغدغه ذهنی در مورد معارف اسلامی می‌باشد، در صورتی که مبتنی بر یک تعریف یا باور غلط از جانب خود یا دیگران می‌باشد.

در کدام حدیث بیان شده که «اگر 313 جوانمرد واقعی پیدا شوند امام زمان ظهور می‌کند؟!»

لازم است حتماً منتظران عزیز قیام و ظهور حضرت حجت بن الحسن، امام مهدی علیه السلام، حتماً به نکات ذیل دقت نمایند:

الف – "اگر"، شرط است، مثل این که بگویید: اگر باران ببارد، هوا تمیز می‌شود. در این صورت تحقق این "اگر" علتی است برای معلولی. بارش باران علت و تمیز شدن هوا معلول آن می‌شود.

اما، در کدام حدیثی بیان شده که «اگر 313 تن یار، جوانمرد باشند، حضرت ظهور می‌نمایند؟»

بدیهی است که وقتی مطلب غلط بیان می‌شود، سؤالات و شبهات این چنینی نیز در ذهن ایجاد می‌شود.

ب – شرط (اگر = إن) این است که می‌فرماید: «بَقِيَّةُ اللّهِ خَيْرٌ لَّكُمْ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ – آن چه خدا باقی می‌گذارد، خیر است برای شما، اگر از مؤمنین باشید/ هود 86» - شرط این است که وجود مقدس ایشان علیه السلام می‌فرمایند: «وَ لَوْ أَنَّ أَشْيَاعَنَا وَفَّقَهُمُ اللَّهُ لِطَاعَتِهِ عَلَى اجْتِمَاعٍ مِنَ الْقُلُوبِ فِي الْوَفَاءِ بِالْعَهْدِ عَلَيْهِمْ لَمَا تَأَخَّرَ عَنْهُمُ الْيُمْنُ بِلِقَائِنَا .../ الإحتجاج ، ج2 ،‌ ص 499» یعنی اگر چنان چه شیعیان ما – خداوند در اطاعت موفق‌شان بدارد - از صمیم قلب (عمق جان)، در وفای به عهد اجتماع (وحدت) می‌کردند، هرگز یمن لقای ما برای ایشان به تأخیر نمی‌افتاد».

خب، در این بیان شرطی، مشخص شده که علت و سبب ظهور، وحدت قلبی شیعیان در وفای به عهد امامت و ولایت می‌باشد؛ و بالتبع عدم وحدت، علت و سبب تأخیر در لقای آن حضرت می‌باشد. اما هیچ کجا بیان نشده که صرف 313 تن، شرط ظهور هستند. 

ج – موضوع 313 تن، به عنوان یک خبر بیان شده است و نه یک شرط. یعنی همانطور که خبر داده شده که ایشان در مسجد الحرام و کنار کعبه ظهور می‌نمایند – ایشان ابتدا به دیوار کعبه تکیه داده و با معرفی خود سخنانی ایراد می‌کنند، سپس چنین و چنان می‌کنند، خبر داده شده که به محض ظهور و قیام، ابتدا 313 تن از یاران خاص از اقصی نقاط آمده و به ایشان می‌پیوندند و به سرعت دیگران نیز می‌رسند. چنان چه امام صادق علیه السلام فرمودند:

«وَ کَأَنِّی أَنظُرُ القآئِمِ علیه السّلام عَلی مِنبَرِ الکُوفَةِ وَ حَولُهُ أَصحابُهُ ثَلاثَمِأَةَ وَ ثَلاثَ عَشَرَ رَجُلاً عِدَّةٌ أَهلِ البَدرِ ؛ وَ هُم أَصحابُ الأَلوِیَةِ وَ هُم حُکّامُ اللهِ فِی أَرضِهِ عَلی خَلقِهِ...»؛ (بحارالانوار، ج52، ص436)

ترجمه: گویا امام قائم علیه السّلام را بر بالای منبر کوفه می‌نگرم که یارانش 313 نفر‌، به تعداد جنگ آوران مسلمان جنگ بدر، اطرافش را گرفته‌اند، این یاران پرچم داران و حاکمان بر مردم در زمین از جانب خدا هستند.»

د – همان گونه که در حدیث فوق مشهود است، اولاً 313 تن شرط ظهور بیان نشده، بلکه خبر از حضور و پیوستن و گرد آمدن آنها داده شده است؛ و ثانیاً معلوم می‌شود که آنها "یاران خاص" می‌باشند، نه این که حضرت دیگر هیچ یار، لشکر، نیرو و گرویده‌ای جز آنان ندارند.

هر رهبری، هر حرکتی، هر انقلابی، دو دسته یار دارد که در نگاه کلی تقسیم می‌شوند به «یاران خاص» و «یاران عام» و البته چه یاران خاص و چه یاران عام نیز درجه بندی دارند. حضرات عیسی و خضر علیهماالسلام نیز از یاران خاص اولیه ایشان می‌باشند، اما دیگر خواص را نمی‌شود با آنان در یک درجه دید. همین طور است یاران عام.

امام باقر علیه السّلام فرمود: «امام قائم علیه‌السّلام دارای 313 نفر یاور است که این افراد از نژاد عجم (غیر عرب) هستند، بعضی از آنها در روز بر روی ابر سوار شده و راه می‌روند، و به نام و پدر و اوصاف و نسب معروفند .. و بعضی از آنها در بستر خود خوابیده‌اند و بدون وعده‌ی قبلی در مکّه به حضور امام قائم علیه السّلام شرفیاب می‌گردند» (اثبات الهداة ، ج7 ص92)

مثال: به همین انقلاب اسلامی که از گام‌ها و حلقات برجسته‌ در مقدمه‌ی قیام حضرت بقیة الله علیه السلام است دقت کنید. امام خمینی رحمة الله علیه، دو دسته یار داشتند. یاران اولیه و خاص، امثال مقام معظم رهبری، آیات عظام مطهری، بهشتی، مفتح، صدوقی، دستغیب، مدنی و ... بودند که البته دشمن خیلی سریع‌تر از بقیه این خواص را شناخت و ترور کرد. یاران عام نیز مردم بودند که در طبقات و اقشار و اصناف متفاوت قرار داشتند و به ایشان پیوستند. در میان آنها نیز درجه بندی بود. شهدای هفت تیر، جوانانی چون دیالمه، مدیرانی چون آیت الله دکتر باهنر و شهید رجایی ...، افسرانی چون شهید دکتر چمران، شهید صیاد شیرازی ...،  و صدها و هزاران افسر دیگر در میادین علمی، اقتصادی، نظامی و مهم‌تر از همه فرهنگی، درجات بالاتر از یاران خاص و عام می‌باشند که به سرعت به ایشان می‌پیوندند.

طبقات و درجات یاران و ملازمان آن حضرت:

در وصف یاران امام زمان، حضرت مهدی عجّ الله تعالی فرجه الشریف، در احادیث طبقات و درجاتی ذکر شده است، که شاخص آنها عبارتند از: «اوتاد، عصائب، ابدال، نجباء ، رفقا و اعاجم».

اوتاد: در وصف آنان گفته شده که همیشه در رکاب حضرت می‌باشند. تعدادشان در هر زمان سی نفر است و هر کدام که از دنیا بروند، دیگری جای او را می‌گیرد. (غیبت طوسی ، ص102)

عصائب: آن صفت (جوانمرد) که در سؤال آمده، مربوط به این گروه است. عصبائب، جمع عصبه است، یعنی جوانمردان رشید و نیرومند. این گروه از یاران در عراق هستند، و به محض ظهور خود را به مکه رسانده و با ایشان بیعت می‌کنند. (المجالس السنیه ، ج5 ص699) – در برخی از اخبار، سخن از "اخیار = دوستان" آمده که گروه اولی آنها پنجاه هزار نفر است.

ابدال: معنی ابدال چنان که مرحوم طریحی در مجمع البحرین می‌نویسد: آنها جمعی از صالحان می‌باشند ، که همواره در زمین هستند، وقتی یکی از آنها وفات یافت، خداوند بدل او (جای او) شخص صالح دیگری را می‌گذارد، اینها چهل یا هفتاد نفر در شام هستند و یا سی نفر در جای دیگر (المجالس السنیه، ج5، ص699)

نجباء: نجباء» که جمع «نجیب» به معنی افرد پاک سرشت و خوش نفس و جوان مرد است، نیز به ویژگی دیگر یاران مهدی علیه السّلام پی می‌بریم. گروه اولیه آنها برخی از مصر هستند و برخی از کوفه و ... (بحارالانوار، ج52،ص347)

رفقاء: معنی رفیق، همراهی صادق و صمیمی است که به انجام امور (رتق و فتق امور) و حل مشکل می‌پردازند.

اعاجم: جمع عجم است. برخی گمان دارند که "عجم" یعنی ایرانی؛ ولی چنین نیست، بلکه یعنی غیر عرب. همان طور که ما غیر ایرانی را "خارجی" می‌خوانیم، در لسان عرب نیز غیر عرب را "عجم" می‌گویند. چنان چه گذشت، بیشتر 313 تن و نیز افرادی از سایر طبقات یاران و ملازمان حضرت، غیر عرب (اعاجم) هستند، یارانی از ایران که قطب عالم تشیع است، از افغانستان، پاکستان و کشورهای دیگر در سرتاسر جهان.

بانوان در میان 313 تن:

امام باقر علیه السلام، با ذکر قسم جلاله والله، می‌فرمایند: «... وَ یَجِی ءُ وَ اللهِ ثَلاثُمِأَةَ وَ بَضعَةَ عَشَرَ رَجُلاً فِیهِم خَمسُونَ اِمرَأَةً یَجتَمِعُونَ بِمَکَّةَ عَلی غَیرِ مِیعادٍ قَزعاً کَقَزعِ الخَرِیفِ»؛ (بحارالانوار، ج 52، ص223 )

ترجمه: سوگند به خدا! سیصد و اندی نفر می‌آیند در میان‌شان 50 نفر زن هستند، در مکّه اجتماع می‌کنند بی آن که قبلاً وعده داده شده باشند ، آمدن‌شان هم چون ابرهای پاییزی است (که با حرکات تند می‌آیند و در آن مرکز جمع می‌گردند)».

چند نکته:

یک – 313 تن، به عنوان شرط ظهور بیان نشده است که پرسیده شود: آیا در میان این همه مؤمن و صالح، 313 تن یافت نمی‌شود؟! بلکه خبر از چگونگی احوال ظهور می‌باشد. در موارد نادری که شرط (اگر) بیان شده، مثل بیان امام رضا علیه السلام مبنی بر «لَو كانَ فيكُم عِدَّةُ أهلِ بَدرٍ لَقامَ قائِمُنا - اگر به تعداد اهل بدر در ميان شما بود، قائم ما قيام می‌‏كرد / مشكاة الأنوار فی غرر الاخبار  ص63» نیز به یک ویژگی خاص اشاره شده است. مثل (اهل بدر)، یعنی به آن درجه از اخلاص و ایمان و بصیرت و اطاعت و ... – چنان که شبیه همین احادیث در بیان نورانی ائمه دیگر در خصوص قیام خودشان نیز مشاهده می‌گردد.

دو – ظهور شرایط بسیاری دارد که فقط یکی از آنها حاضر و جمع بودن 313 تن مانند اصحاب بدر است، پس ممکن است آنها باشند، اما شرایط دیگر فراهم نشده باشد. از جمله اعم و اهم آنها، مساعد بودن زمینه پذیرش حکومت جهانی به رهبری منجی الهی می‌باشد. مردم امیدشان از طواغیت، حکومت‌ها، مکتب‌ها، ایسم‌ها و مدعی‌ها قطع می‌شود و گشایش را فقط به دست خدا می‌دانند و از او می‌خواهند که منجی‌اش را بفرستد. علائم این زمینه، هم اکنون مشاهده می‌شود. استکبار جهانی، داعیه "حکومت جهانی" به رهبری خودش را دارد، اما مردم ضمن آن که به سمت حکومت جهانی می‌روند، رهبری مستکبران، کافران و ظالمان را نمی‌خواهند.

امروز در سرتاسر عالم، حتی دشمنان، به قدرت رهبری "ولایت" پی‌برده‌اند و آرام آرام خواهان رهبری این چنینی در سرتاسر عالم می‌گردند.

سه – چنین نیست که حضرت امام مهدی علیه السلام، در دوران غیبت و هم اکنون، در گوشه‌ی چادری در بالای تپه‌ای ناشناخته نشسته باشند و فقط مشغول به نماز و ذکر و دعا باشند تا فرمان ظهور برسد. بلکه یک حکومت، آن هم در سطح جهانی، سازماندهی و تشکیلات می‌خواهد. تشکیلاتی برای شرایط متفاوت در دوران غیبت – تشکیلات نزدیک به ظهور – تشکیلات هنگام ظهور – تشکیلات قیام و بالاخره تشکیلات حکومت جهانی و اداره مردمان در سرتاسر جهان.

بدیهی است که این سازماندهی‌ها و تشکیلات‌ها، یکهو از آسمان نازل نمی‌شوند و یا در زمین به وجود نمی‌آیند، بلکه امری مستمر در همه دوران‌هاست. هم اکنون نیز این تشکیلات وسیع وجود دارد. یاران در طبقات و درجات متفاوت وجود دارند – منتظران وجود دارند – برنامه‌ریزان و کارگزاران وجود دارند، با سلسله مراتبش، تا آنجا که هر شیعه‌ای که با قصد خدمت و تعجیل در ظهور، گامی بر می‌دارد، حضوری می‌یابد، کاری می‌کند و یا حداقل دست به دعا بر می‌دارد، عضو این تشکیلات می‌باشد.

پس ما باید ببنیم که عضو هستیم یا نه؟ اگر نیستیم چرا؟ اگر هستیم در کدام قسمت قرار گرفته‌ایم و چه باید بکنیم و چگونه ارتقا یابیم؟

مرتبط:

*- سنی‌ها به ما می‌گویند: آیا در میان شما 313 نفر انسان صالح پیدا نمی‌شود که امام زمانتان ظهور کند؟ و چرا امام شما خائف است؟ (12 مرداد 1390)

*- آیا در دنیای به این بزرگی، 313 نفر آدم خوب پیدا نمی‌شود که حضرتش (عج) ظهور نماید؟ کمی توضیح دهید. (28 مرداد 1393)

*- با توجه به اینکه رهبر این همه فدایی دارد چرا امام زمان ظهور نمی‌کند تا عدل بر قرار کند این همه فدایی رهبر قطعاً با تعدادی بیشتر فدای امام زمان هم می‌شوند، یعنی هنوز 313 مرد پیدا نشده است؟ (10 فروردین 1393)

 

 

http://www.x-shobhe.com