نماز – نگاهی دوباره به معراج مؤمن – 3/ قیام

منظور از "قیام" در احکام، همان ایستادن است. دو قیام از ارکان نماز است که عبارتند از: « قیام هنگام تکبیرة الاحرام» و « قیام هنگام رفتن به رکوع (متصل به رکوع)» - دو قیام نیز از ارکان نمی‌باشد که عبارتند از: «قیام هنگام قرائت» و «قیام بعد از رکوع».

اما مهم است که بدانیم "قیام"، برپا داشتن است و ایستادن در ظاهر نماز را نیز از همان گرفته‌اند. نماز برپا کردنی است و نه خواندنی. هیچ کجا نفرموده "نماز بخوانید"، بلکه فرموده: "نماز را اقامه کنید"؛ برای نماز قیام کنید و نماز را برپادارید. ممکن است کسی که سالم است، برای نماز بایستد، اما نماز را برپا ندارد، اما کسی که بیمار است، بنشیند، اما نماز را برپا بدارد. فرمود: «إِنَّنِي أَنَا اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنَا فَاعْبُدْنِي وَأَقِمِ الصَّلَاةَ لِذِكْرِي – به درستی که منم، من الله هستم که الهی جز من نیست، پس من را بندگی کن و برای یاد من نماز برپادار / طه، 14» - و فرمود: برپا کنندگان نماز شمول رحمت واسعه الهی قرار می‌گیرند. پس به نماز "قیام" کنیم.

آرشیو
12 دى 1348  نسخه قابل چاپ  ارسال به دوستان
   کل بازديد : 9262918
   بازدید امروز : 87
تمامی حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به «پایگاه پاسخگویی به سؤالات و شبهات – ایکس شبهه - ‌x-shobhe» می باشد.
استفاده از مطالب با ذکر منبع بلامانع است.