س 407 - علت این مشکلات فرهنگی، بدحجابی و رفتارهای غربی در تهران چیست؟ حتی این مشکل در خانواده‌های با درآمد متوسط و رو به پایین و ضعیف هم هست و نوع پوشش و مد برای آنها از خوراکشان هم واجب تر است؟

پایگاه پاسخگویی به سؤالات و شبهات (ایکس – شبهه): از مشکلات اصلی همین است که تا گفته می‌شود «فرهنگ – تهاجم فرهنگی – انحطاط فرهنگی و ...»، اولین موضوع و مصداقی که به اذهان خطور می‌کند، لباس و بدحجابی و آن هم فقط در دوشیزگان و بانوان می‌باشد، در حالی که گاه بدحجابی پسران و مردان، بسیار زننده‌تر و جلف‌تر است!

اگر چه در هر امری و کاری، ظاهر بسیار مهم است و در باطن آن امر اثر می‌گذارد (مثل نماز درست، یا رعایت احکام که در ایمان و تقوا مؤثر است)، اما نباید فراموش نمود که همان ظاهر نیز خودش تجلی و ظهور یک باطنی می‌باشد.

بی‌تردید، شناخت، علم، تفکر، بصیرت و بالتبع ایمان، تقوا و دوراندیشی ضعیف است که ظهور و بروزش در لباس، آرایش، حرف زدن، اخلاق، تعاملات و ارتباطات برخی از مردم (آقایان یا بانوان)، به این شکل نامطلوب رخ می‌نماید.

شما امروز به راحتی می‌توانید که از گفتار، رفتار، زرنگی، تنبلی، خواست‌ها، توقعات، امیدها، افسردگی‌ها، دیدگاه‌ها ... و حتی لحن حرف زدن با خانواده، خویشان، دوستان، همکاران و یا تعامل با غریبه‌ها در خیابان و بازار و ...، در میان جوانان و میانسالان، به راحتی تشخیص دهید که کدام از نسل دهه‌ی شصت هستند و کدام از نسل دهه‌ی هفتاد و ... .

گاهی با نقاط ضعفی مواجهی می‌شوید که در بی‌تقید، کم تقید و پر تقید یکسان است – در بد حجاب (اعم از پسر و دختر) و یا محجبه یکسان و مشابه می‌باشد!

●- یکی از عوامل بسیار مهم و مؤثر، تلاش برای پایین نگه‌داشتن سطح دانش و بینش نسل‌ها می‌باشد که با روش‌ها و تاکتیک‌های متفاوت و با بکارگیری تکنیک‌های گوناگون، و استفاده از ابزارهای ارتباطی متفاوت، رواج می‌یابد.

●- یکی از عوامل، القای بی‌شخصیتی، بی‌هویتی، یأس، ناامیدی از خود و جامعه و بالتبع لاابالی‌گری، بی‌تفاوتی و بی‌غیرتی می‌باشد.

●- یکی از عوامل، سطحی‌نگر نمودن مردم است که آنان را به سوی "تقلید کور" می‌کشاند و هر کس می‌خواهد مثل دیگری شود!

●- و ده‌ها عامل اصلی و فرعی، یا مستقیم و غیر مستقیم دیگر.

می‌خواهم دیده شوم:

این روزها بسیار در رسانه‌ی ملی و مصاحبه‌ها با چهره‌های شناخته شده و یا حتی رهگذران، با جملاتی چون: «می‌خواستم دیده شوم، می‌خواهم دیده شوم، همه دوست دارند که دیده شوند، دیده شدن برای هر کسی مهم است و ...» مواجه می‌گردید؛ که البته این خودش یک کار (به اصطلاح زیرپوستی فرهنگی) است و مانند همان جوّ و جریان کاذب «ما حق قضاوت نداریم» می‌باشد که در یک دوره‌ای، همه (از بازیگر سینما گرفته تا ورزشکار و ...) در لابلای هر سخنی، حتماً این شعار دروغ را تکرار می‌کردند.

اکنون نیز «دیده شدن»، تکرار و القا می‌گردد و البته به هیچ وجه بر این مهم که "نزد کی و در نظر کی دیده شوی و چگونه دیده شوی؟"، اشاره‌ای نمی‌شود.

●- ما در محضر خدا هستیم، پس اگر بخواهیم او ما را خوب ببیند، چه می‌کنیم؟ اگر بخواهیم بزرگان، فرهیختگان و الگوهای برتر ما را خوب ببینند چه می‌کنیم؟!

●-  بدیهی است که اگر هدف "دیده شدن در منظر عموم، به هر شکلی و قیمتی" باشد، نتیجه‌ای جز همین اطوارهای پوششی، آرایشی و ادایی نخواهد داشت، چرا که عموم فقط ظاهر را می‌بینند.

 

 

http://www.x-shobhe.com