کلامی (اعتقادی) ش (بابل): چرا می‌گویند مقام امام حسن (ع) از امام حسین (ع) بالاتر است، مگر همه‌ی ائمه اطهار (ع) نور واحد نیستند؟

 نسخه قابل چاپ

x-shobhe: چنان چه اشاره نمودید، ائمه‌ی اطهار (ع) همه نور واحد هستند و به جز امیرالمؤمنین علیه‌السلام هیچ کدام بر دیگری فضیلتی ندارند، بلکه آن چه در این زمینه بیان می‌گردد، بر شمردن ویژگی‌های منحصر به فرد هر یک از آنها وجودهای مبارک و شریف است که آن ویژگی در مابقی وجود ندارد. به عنوان مثال:

-         تنها امامانی که مادرشان نیز از معصومین می‌باشد، امام حسن و امام حسین علیهماالسلام هستند.

-         تنها امامانی که از نزدیک پیامبر اکرم (ص) را درک نموده‌اند، حضرت علی (ع) و امام حسن و امام حسین (ع) هستند.

-         تنها امامانی که به غیر از مقام ولایت و امامت، مقام «حاکم» را بالفعل داشته و بر مسلمین حکومت کرده‌اند، حضرت علی و امام حسن (ع) هستند.

-         تنها امامانی که به ضرب شمشیر خونشان بر زمین ریخته شده و به شهادت رسیده‌اند، حضرت علی و امام حسین (ع) هستند.

-         تنها امامی که به حکومت جهانی می‌رسد، حضرت مهدی عج‌الله تعالی فرجه‌الشریف می‌باشند.

-         و ... .

از ویژگی‌های منحصر به فرد امام حسن (ع) نسبت به امام حسین (ع) که گاه از آنها با واژه‌های «فضیلیت» یا «مقام» نیز یاد می‌شود، می‌توان به موارد ذیل اشاره نمود:

-         در عین حال که هر دو امام در قید حیات بودند، امام حسن مجتبی (ع) وارث بلافصل حضرت امیرالمؤمنین(ع) بودند.

-         در همان دوران، امام حسن مجتبی (ع) بر امام حسین (ع) – امامت داشتند. لذا امام حسین (ع) در زمان امامت ایشان – هر چند خود معصوم و امام بالقوه بودند – اما مطیع امر مولا و امام زمان خویش بودند.

-         علم امامت، از حضرت علی به امام حسن و از ایشان به امام حسین علیهم‌السلام رسیده است.

اما در عین حال همه‌ی آنها انسان کامل، معصوم، امام و نور واحد هستند و هر کدام اگر در زمان و شرایط دیگری بود، همان کاری را انجام می‌داد که آن امام انجام داده است.